نامه اي ازرئيس جمهور ابراهام لينكلن به معلم پسرش به صورت شعر
بياموزكه انسان ها همه نيستند درستكار درازاي هرانسان پستي، يكي نيكرفتار
بياموزدر مقابل هرسياستمداري خودخواه رهبري هست ازخودگذشته فداكاروآگاه
بياموزدشمني باشد دوستي هم هست كسب باتلاش بهترازكسب بادآورده وپست
شكست رابياموز هرچندكه سخت است لذت پيروزي درمان افت وشكست است
بياموزكه آفت روح است حسادت خنده ي خاموش درمان درد وكسادت
بياموزبه اواسراروشگفتي هاي كتاب ها تفكردرپروازپرندگان ،زنبور، رويش گل ها
بياموزكه مردود شدن شرافتمندانه تر از تقلب ايده هايش باارزشند احساس آنها رانكندسلب
بياموزكه بامردم مهربان، باشد مهربان با مردم متكبروخشن همانند خودشان
بياموز بي اعتنايي به آدم هاي منفي باف كه بامردم باشد يك رنگ وشفاف
بياموزبه مزايده گذاردقدرت مغزوبازو هيچ قيمتي نيست براي قلب وروان او
بياموزبايستددر مقابل ظلم وزورگويان كه پايداري بركَند بنيان ايشان
بااومهربان باش ودر آغوش نگير كه تبديل كندخاك را به طلا اكسير
بياموزوتشويق كن به بودن وزندگي تجربه ي صبروشجاعت وآزادگي
بياموز عميق ترين ايمان به خويش را تاعاشقانه عشق بورزد به همنوعش را